Ouderverstoting, grootoudervervreemding zijn voor velen onbekende termen.

De wijze waarop ouders worden verstoten kan verschillen.
- Een kind verbreekt, vaak gesteund door en onder invloed van de omgeving het contact met een ouder waarmee het voorheen een relatie had.
Of
- Bij scheiding komt het kind in een loyaliteitsconflict. Om de pijn te vermijden en te overleven 'kiest' het kind voor de andere ouder. De daaruit voortvloeiende gevoelens van schuld en verdriet kennen vaak dezelfde vermijdingsstrategie. De emotionele ontwikkeling van het kind komt zo in de knel.

Kinderen verbreken het contact bijna altijd onder invloed van de omgeving. Vaak na een complexe scheiding, soms pas enkele jaren daarna.

De maatschappij is tegenwoordig meer ingericht op snelle oplossingen en vaak op korte termijn gericht. De inclusieve boodschap: om jouw vrede te bewaren en te helen verbreek je het contact. Maar hoe kan er heling liggen in iets wat definitief gebroken is en geen kans meer krijgt.

In Nederland stopt alle hulp zodra een kind achttien wordt. Maar de pijn, verwarring en afstand tussen ouder en kind stoppen dan niet. Veel jongvolwassenen blijven gevangen in oude patronen van angst, schuld of beïnvloeding — zonder te weten dat dit een vorm van ouderverstoting kan zijn. Wil je praten over de context waarin het scheefgroeide? Dat kan beginnen bij Engedi, of je nu de ouder, de grootouder of het kleinkind bent. Als er maar licht op komt.